روزه‌هاى حرام ومكروه ( مسأله 1748 ) : روزه عيد فطر وقربان حرام است . ونيز روزى را كه انسان نمىداند آخر شعبان است يا أول رمضان ، اگر به نيت أول رمضان روزه بگيرد ، حرام مىباشد . ( مسأله 1749 ) : اگر زن بواسطة گرفتن روزه مستحبى حق شوهرش از بين برود ، روزه أو حرام است ، واحتياط واجب آنست ، اگر حق شوهر هم از بين نرود ، بدون اجازه أو روزه مستحبى نگيرد . ( مسأله 1750 ) : روزه مستحبى أولاد ، اگر أسباب اذيت - ناشى از شفقت - پدر ومادر شود حرام است . ( مسأله 1751 ) : اگر پسر بدون اجازه پدر روزه مستحبى بگيرد ، ودر بين روز پدر أو را نهى كند ، چنانچه مخالفت أو موجب اذيتش ، كه ناشى از شفقت أو است ، باشد بايد افطار نمايد . ( مسأله 1752 ) : كسى كه مىداند روزه براي أو ضرر معتنا بهى ندارد ، اگر چه دكتر بگويد ضرر دارد ، بايد روزه بگيرد وكسى كه يقين يا گمان دارد كه روزه برايش ضرر دارد ، اگر چه دكتر بگويد ضرر ندارد ، بايد روزه نگيرد واگر روزه بگيرد ، در صورتي كه واقعا ضرر داشته باشد يا اين كه قصد قربت از أو محقق نشود ، روزه‌اش صحيح نيست . ( مسأله 1753 ) : اگر انسان احتمال بدهد كه روزه برايش ضرر معتنا بهى دارد واز آن احتمال ، ترس براي أو پيدا شود ، چنانچه احتمال أو در نظر مردم بجا باشد ، نبايد روزه بگيرد ، واگر روزه بگيرد در صورتي كه در مسأله پيش گذشت روزه‌اش صحيح نيست .